Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός  
Παναγιώτης Καράμπελας
Υποψήφιος Βουλευτής
Α' Θεσσαλονίκης
Share/Bookmark
 
Εισήγηση 3ης Πανελλήνιας Συνδιάσκεψης ΝΕ.Ο.Σ. «Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας: η στάση των νέων»
Ακούμε πολύ συχνά αναφορές για το καινούργιο Παγκοσμιοποιημένο κόσμο στον οποίο ζούμε και για τη μεγάλη Ευρωπαϊκή οικογένεια στην οποία ανήκουμε. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του νέου αυτού κόσμου που μας επιβάλλεται κάθε μέρα είναι ότι πολλά από τα προβλήματα που έχουμε στην χώρα μας, τα αντιμετωπίζουν και άλλες χώρες του δυτικού τουλάχιστον κόσμου. Η πρόσφατη και συνεχιζόμενη οικονομική κρίση το κατέδειξε αυτό με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Οι παρενέργειες του αλόγιστου καπιταλιστικού παγκοσμίου συστήματος, όμως, έχουν φανεί και σε λιγότερο προφανείς εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας εδώ και καιρό με χαρακτηριστικό παράδειγμα το δημογραφικό. Η χώρα μας όπως και ολόκληρη η Ευρώπη, γερνάει.

Το γεγονός αυτό έγινε φανερό στην Ελλάδα με έντονο πλέον τρόπο το 1991 όταν η αύξηση του πληθυσμού σε σχέση με προηγούμενα χρόνια ήταν μικρή (από 9.740.417 το 1982 σε 10.259.000 το 1991, δηλ. αύξηση της τάξεως των 518.583). Στην απογραφή δε του 2001 ήταν που εντοπίστηκε το πραγματικά πιο ανησυχητικό δεδομένο για το δημογραφικό μας πρόβλημα: ήταν η πρώτη φορά που ο πληθυσμός των Ελλήνων είχε μειωθεί! Ο πληθυσμός της χώρας είχε αυξηθεί κατά 675.097, όμως στην αύξηση αυτή είχαν συμβάλει αποκλειστικά οι αλλοδαποί μετανάστες και κυρίως λαθρομετανάστες, που είχαν εισρεύσει στην Ελλάδα την δεκαετία του ’90.

Που όμως οφείλεται το δημογραφικό μας πρόβλημα; Ο υπ.αρ.1 παράγοντας είναι το πώς αντιμετωπίζουν το θέμα της οικογένειας και των παιδιών οι νέοι Έλληνες γονείς. Ο σημαντικότερος λόγος δημιουργίας αναστολών για τους νέους είναι οι οικονομικές υποχρεώσεις που φέρνει μαζί του ένα παιδί. Επίσης, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη έτσι και στην Ελλάδα η οικονομική κατάσταση, ο φόρτος εργασίας και ο ρυθμός ζωής είναι τέτοια που αφήνουν ελάχιστο χρόνο για ενασχόληση με τα παιδιά όπως καθένας θα ήθελε. Πλέον όλο και περισσότερο βλέπουμε και στην δική μας κοινωνία και τους δύο γονείς να εργάζονται. Έτσι περιορίζουν τον αριθμό των παιδιών που κάνουν σε όχι πάνω από 1,2 περίπου κατά μέσο όρο.

Όμως, στην Ελλάδα συντελείται και ένα συνεχόμενο έγκλημα. Οι αμβλώσεις στη χώρα μας φτάνουν τις 250.000 κατά μέσο όρο το χρόνο, αριθμός υπερδιπλάσιος των ετησίων γεννήσεων. Ο αριθμός αυτός ισοδυναμεί με περισσότερο από το σύνολο του πληθυσμού ολοκλήρου του Νομού Αιτωλοακαρνανίας!... Η κοινωνική κατακραυγή την οποία φοβάται μια νέα κοπέλα ακόμα και στις μέρες μας, οι οικονομικές συνέπειες της ανατροφής ενός παιδιού από μια μητέρα μόνη, ακόμα και τα σύγχρονα διεστραμμένα πρότυπα γύρω από την διατήρηση της…σιλουέτας της γυναίκας, έχουν οδηγήσει σε αυτήν την κατάσταση.

Για τους γιατρούς εκείνους που μετατρέπουν τη μήτρα της γυναίκας σε Καιάδα δεν θα ασχοληθούμε εδώ. Θα τους καταδείξουμε απλά ως επίορκους απέναντι στο Όρκο του Ιπποκράτη, όπου ρητώς αναφέρει: «Ὁμοίως δὲ οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω.» - δηλ. «Παρομοίως, δεν θα εμπιστευτώ σε έγκυο μέσο που προκαλεί έκτρωση.» Με αυτούς θα ασχοληθούμε, λοιπόν, εν ευθέτω χρόνο.

Εκείνο όπου προκαλεί οργή, όμως, είναι η στάση της Πολιτείας. Τι κάνει το κράτος για να αμβλύνει τις αναστολές των υποψηφίων γονέων και να πείσει μια έγκυο να κρατήσει το παιδί της; Δεν υπάρχουν επαρκείς προβλέψεις για νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς σε δημόσιες υπηρεσίες επί παραδείγματι, αλλά ούτε κάποια ουσιαστική οικονομική βοήθεια για τις μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τους ένα παιδί. Ακόμα και η πολιτική γύρω από τα ορφανοτροφεία έχει αλλάξει καθώς ανοιχτά πλέον οδηγούμεθα στο κλείσιμό τους με την δικαιολογία ότι το ιδανικό περιβάλλον για την ανατροφή ενός παιδιού είναι μια οικογένεια. Όσο σωστό κι αν ακούγεται αυτό, στερεί την έστω απέλπιδα τελευταία επιλογή μιας μητέρας που θα προτιμούσε να μην οδηγηθεί στην αναγκαστική σχεδόν έκτρωση.

Η αλήθεια είναι ότι όλες οι έως τώρα Ελληνικές Κυβερνήσεις δεν αντιμετωπίζουν το δημογραφικό ως Εθνικό ζήτημα, παρά μόνο ως ένα διαχειριστικό – οικονομικό πρόβλημα ανθρωπίνου δυναμικού. Γι αυτούς το πρόβλημα ξεκινάει και τελειώνει στο «που θα βρούμε νέα εργατικά χέρια». Υπό αυτό το πρίσμα οι δηλώσεις του Υπουργού των Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλόπουλου «ευχαριστώ τους μετανάστες που επέλεξαν την χώρα μας για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους» και «τα μεταναστευτικά ρεύματα […] γονιμοποιούν στην κυριολεξία τους πολιτισμούς και γονιμοποιούν τις κοινωνίες» αποκτούν νόημα. Δεν πάει άλλωστε πολύς καιρός από τότε που υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Υπουργείου είχε ισχυριστεί πως «το δημογραφικό και το θέμα της υπογεννητικότητας έχουν λυθεί με την είσοδο των μεταναστών στην Ελλάδα».

Οι αναρίθμητες, λοιπόν, γεννήσεις παιδιών αλλοδαπών και η αθρόα χωρίς έλεγχο είσοδος λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, έλυσαν το πρόβλημα. Το κεφάλαιο είναι ικανοποιημένο που βρήκε νέους εργάτες να εκμεταλλευτεί με εξευτελιστικά μεροκάματα και φυσικά ανασφάλιστη εργασία υπό τη Δαμόκλειο Σπάθη της απόλυσης και όσο για τους Έλληνες που μάτωσαν γι αυτήν τη χώρα, δεν πρέπει να πολυμιλάμε γιατί θα μας περιλάβει ο κ. Λαζόπουλος και θα μας πει…ρατσιστές! Όπως έχει ξαναπεί, όμως, ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ρατσισμός στην Ελλάδα υπάρχει, αλλά είναι εις βάρος των Ελλήνων…

Σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες πιο σοβαρές από την δική μας, όπου ο πολίτης έχει ακόμα δικαιώματα πάνω στις πατρογονικές του εστίες και στην πατρίδα του, έχουν εφαρμοστεί λύσεις όπου βασίζονται σε αυτό ακριβώς που λείπει από την Ελλάδα: την κοινή λογική… Στην Ιβηρική Χερσόνησο επί παραδείγματι, έχουν καταφέρει να αντιστρέψουν την κατάσταση. Η προστασία της μονογονεϊκής οικογένειας, των πολυτέκνων, η πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες, η σωστή εκπαίδευση είχαν αποτέλεσμα κυρίως λόγω της επιμονής και της μακροχρόνιας δέσμευσης σε στόχους, πράγματα που πρέπει να ξαναθυμηθούμε εδώ στην Ελλάδα τι σημαίνουν, αν θέλουμε να έχουμε ανάλογα θετικά αποτελέσματα. Στην Δανία τα επιδόματα ακόμα και για ένα μόνο παιδί είναι της τάξεως των 500€.

Όπως γίνεται, βεβαίως αντιληπτό, μεγάλος παράγοντας είναι η δυνατότητα διάθεσης κεφαλαίων. Επομένως, μέγα ζητούμενο είναι η βελτίωση των οικονομικών της χώρας μας. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν και προτάσεις που ως ΝΕ.Ο.Σ. μπορούμε να κάνουμε, οι οποίες δεν είναι πολυέξοδες ενώ αντιθέτως μπορούν να είναι αποτελεσματικές. Η βοήθεια και οι αποδοτικές λύσεις δεν είναι αναγκαίο να έρθουν με την μορφή άμεσης χρηματοδότησης. Η ελάφρυνση έως και μηδενισμός κάποιων ή όλων των φορολογικών εισφορών, η δυνατότητα επαγγελματικής εξασφάλισης των γονέων όσο και των παιδιών των πολύτεκνων οικογενειών, η σωστή εκπαίδευση και ενημέρωση, η παροχή εναλλακτικών λύσεων σε εγκύους ώστε να μην είναι σε δύσκολες περιπτώσεις μονόδρομος η έκτρωση και τέλος ακόμα και η απαγόρευση πλην ελαχίστων και συγκεκριμένων εξαιρέσεων των αμβλώσεων θα μπορούσαν να είναι κάποιες κινήσεις προς την σωστή κατεύθυνση.

Αυτό που μπορούμε να πράξουμε εμείς ως σύγχρονοι νέοι ενεργοί Έλληνες πολίτες, είναι στον δικό μας μικρόκοσμο, στην σφαίρα της δικής μας επιρροής να κάνουμε αυτό που πρέπει: να ενημερώνουμε και να συμπαραστεκόμαστε σε φίλους και γνωστούς που έχουν αυτά τα διλλήματα, βοηθώντας τους να πάρουν τις σωστές αποφάσεις. Πάνω απ’ όλα, όμως, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι όταν έρθει η ώρα να κάνουμε εμείς οικογένεια, να μην διστάσουμε και αυτά που λέμε να τα κάνουμε πράξη δείχνοντας το δρόμο δια του παραδείγματος.
Κατεβάστε το κείμενο
σε μορφή PDF
Παναγιώτης Α. Καράμπελας © 2017